سنتور خاک آلود
چیزی به دف می گوید
دایره زنگی سر تکان می دهد
ترومپت آهی بلند :
سه تارها کشته داده ایم
تیغ ٬ زخمه ی خوبی نبود
شمشیر روی ویولون
ناخن های تیز ٬ تنبک را درید
کسی نمی داند نی چه شد؟!
از پله های زیر زمین بروم بالا
غبار از نت های اصفهان بردارم
سه گاه را که بیگاه است تازه کنم
بریزم توی شور
از بیات ترک بپرم در میدان
آفتاب بزند توی چشم ها و
دست روی پیشانی
عکس پشت عکس .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر